واژینیسموس و زنان طرد شده

مقدمه
واژینیسموس یکی از اختلالات جنسی در زنان است که میتواند بر روابط جنسی و زندگی زناشویی تأثیر منفی بگذارد. این اختلال بر اثر تنش عضلات محیط واژن و عدم کنترل ارادی بر روی آنها، باعث مشکلاتی همچون درد و ناراحتی حین فعالیت جنسی میشود. در این مقاله، به تعریف واژینیسموس، علتهای روانی آن و تکنیکهای تخصصی برای درمان این اختلال پرداخته میشود.
واژینیسموس و زنان طرد شده

تعریف واژینیسموس
واژینیسموس به عنوان یک اختلال جنسی در زنان، به وضعیتی اشاره دارد که در آن عضلات محیط واژن زن به طور ناخودآگاه و به صورت تنش متوالی و ناخواسته به حالت تنیدگی و انقباض در میآیند. این تنش موجب میشود که واژن تنگتر شود و در فعالیتهای جنسی مانند دخول نیز مشکلاتی به وجود آید. واژینیسموس میتواند درجههای مختلف شدت داشته باشد و ممکن است در برخی از موارد به حدی شدید باشد که زنان باعث طرد شدن از زندگی زناشویی شوند.
علتهای روانی واژینیسموس
علل واژینیسموس بسیار پیچیده و متنوع است و معمولاً ناشناخته است. با این حال، برخی از علل روانی میتوانند در بروز این اختلال نقش داشته باشند:
1. تجربههای منفی گذشته: تجربههای منفی گذشته مانند آزار جنسی، تجربههای دردناک در رابطه جنسی یا احساس ترس و نگرانی مرتبط با جنسیت میتوانند باعث ایجاد انقباضات ناخواسته در عضلات واژن شوند.
2. استرس و اضطراب: استرس و اضطراب در زندگی روزمره میتواند بر روی عملکرد جنسی تأثیر بگذارد و موجب تنشهای عضلانی در محیط واژن شود.
3. مشکلات روابطی: مشکلات در رابطه با شریک زناشویی و عدم تفاهم در زمینه جنسیت میتواند باعث ایجاد تنشها و مشکلات جنسی شود.
4. نگرانی از ارتکاب خطا: برخی زنان نگران این هستند که در فعالیت جنسی با شریک خود خطا مرتکب شوند و این نگرانی میتواند باعث تنشهای عضلی واژن شود.
تکنیکهای تخصصی برای درمان واژینیسموس
برای درمان واژینیسموس و بهبود فعالیت جنسی در زنان، متخصصان جنسی و روانشناسان از تکنیکهای مختلفی استفاده میکنند. این تکنیکها میتوانند شامل موارد زیر باشند:
1. تمرینهای عضلانی واژن: تمرینهایی که به تقویت و آگاهی از عضلات محیط واژن کمک میکنند، میتوانند مفید باشند. این تمرینها شامل تمرینهای کگل (Kegel) میشوند که به تقویت عضلات پرینهای کمک کرده و کنترل ارادی بر روی آنها را افزایش میدهد. با تمرینهای منظم کگل، زنان میتوانند تنش ناخودآگاه عضلات واژن را کاهش داده و ورود به فعالیتهای جنسی را آسانتر کنند.
تمرینهای Kegel یک نوع تمرین عضلانی هستند که برای تقویت عضلات پرینهای (عضلات کفبینی) استفاده میشوند. این تمرینها به خصوص برای تقویت عضلات واژن و کنترل ارادی بر روی آنها بسیار مفید هستند و میتوانند به بهبود عملکرد جنسی و کاهش مشکلاتی مانند واژینیسموس کمک کنند.
در زیر، گام به گام توضیحاتی در مورد انجام تمرینهای Kegel ارائه میشود:
- شناسایی محل عضله پرینهای: برای انجام تمرینهای Kegel، ابتدا باید محل عضله پرینهای را شناسایی کنید. بهترین روش برای این کار این است که هنگام دستشویی یا در حین برقراری رابطه جنسی، تلاش کنید جریان ادرار خود را متوقف کنید. محلی که در این حالت تنش ایجاد میکنید، محل عضله پرینهای است که باید در تمرینهای Kegel تقویت شود.
- آمادهسازی: برای انجام تمرینهای Kegel، میتوانید در هر نوبت تمرین بر روی یک صندلی یا اتاقی آرام بنشینید. اطمینان حاصل کنید که عضلات محیط واژن و کفبینی شما ریلکس (آرام) است.
- انجام تمرین: حالا که محل عضله پرینهای را شناسایی کردهاید و آمادهسازی کردید، میتوانید تمرینهای Kegel را انجام دهید. برای این کار، عضلات پرینهای خود را تنش داده و تا حد ممکن نگه دارید. این تنش را به طور کامل درنظر ندارید و فقط به اندازهای اجرا کنید که بتوانید به راحتی تنفس کنید.
- نگهداری تنش: بعد از اجرای تنش، عضلات را به مدت 5 تا 10 ثانیه نگه دارید. در این مدت سعی کنید برای تنفس نرمال خود همچنان آزاد باشید و سرعت تنفس خود را افزایش ندهید.
- آزادسازی تنش: پس از نگهداری تنش، به آرامی عضلات را آزاد کنید و به حالت آرامش بازگردانید.
- تعداد تکرارها: این تمرین را 10 تا 15 بار تکرار کنید. بهتر است با تعداد کمتری شروع کنید و به تدریج تعداد تکرارها را افزایش دهید.
- بازههای تمرین: هر روز میتوانید تمرینهای Kegel را انجام دهید و اگر میخواهید بیشتر تمرین کنید، میتوانید تا چند بار در روز تمرین کنید.
توصیه میشود تمرینهای Kegel را به صورت منظم انجام دهید و به صبر و استمراری که نیاز دارد توجه کنید. این تمرینها برای تقویت عضلات پرینهای و بهبود عملکرد جنسی بسیار مفید هستند و میتوانند به بهبود رضایت جنسی کمک کنند.
تحریک جنسی کنترلشده: در این تکنیک، زنان با کمک متخصص جنسی یاد میگیرند که چگونه تحریک جنسی را کنترل کنند و در زمان مورد نیاز آن را تنظیم کنند. این تکنیک میتواند به کاهش تنشهای عضلانی واژن در هنگام فعالیت جنسی کمک کند.
حریک جنسی کنترلشده یک تکنیک جنسشناسی است که به کمک آن فرد میآموزد کنترل کند که چگونه و به چه میزان به تحریک جنسی واکنش نشان دهد. این تکنیک به طور کلی به کمک متخصصین جنسی و روانشناسان استفاده میشود تا به افراد کمک کند بهبودی در کنترل روانی و فیزیولوژیکی جنسی خود داشته باشند. در زیر، گامهای انجام تحریک جنسی کنترلشده را توضیح میدهم:
- آمادهسازی: برای شروع تحریک جنسی کنترلشده، مهم است که شما و شریک زندگیتان برای این فعالیت آماده باشید. ایجاد محیط مطلوب، محرمانه و آرام میتواند کمک کننده باشد. همچنین اطمینان حاصل کنید که هر دو طرف مشتاقانه و راضی به انجام این تمرین هستند.
- ارتقاء هماهنگی با شریک: برقراری هماهنگی با شریک زندگی بسیار مهم است. مکالمه با هم درباره تمایلات، محدودیتها و ترجیحات جنسی میتواند این تجربه را برای هر دو طرف لذتبخشتر کند.
- تعیین مرحلههای تحریک: تحریک جنسی کنترلشده معمولاً به چندین مرحله تقسیم میشود. این مراحل میتوانند شامل مواردی مانند بوسه، لمس، احساس و تحریک ناحیههای حساس بدن باشند.
- توجه به نشانهها: در هر مرحله از تحریک، شما و شریکتان باید به نشانههای بدنی و عاطفی همدیگر توجه کنید. این امر به شما کمک میکند تا بفهمید که کدام مرحله از تحریک کنترلشده را تجربه میکنید و آیا آماده انتقال به مرحله بعدی هستید یا خیر.
- کنترل تحریک: در تحریک جنسی کنترلشده، شما باید به کنترل نشانههای بدنی و عاطفی خود توجه کنید تا از انتقال به مراحل بیشتر بهزودی جلوگیری کنید. این کنترل به شما کمک میکند در صورت نیاز از ادامه تحریکها خودداری کنید یا برای مدتی تاخیر داشته باشید.
- مشاوره متخصص: برخی افراد ممکن است نیاز به راهنمایی و مشاوره بیشتر در انجام تحریک جنسی کنترلشده داشته باشند. در این صورت، بهتر است با متخصصین جنسی و روانشناسان مشورت کنید تا به بهترین روشها و تکنیکها در این زمینه دست پیدا کنید.
تحریک جنسی کنترلشده میتواند به بهبود روابط جنسی و تجربههای جنسی مثبت کمک کند. این تکنیک به افزایش انگیزه جنسی، کنترل بهتر بر روی تحریکهای جنسی و بهبود رضایت جنسی کمک میکند.
4. روشهای ریلکساسیون عضلانی: استفاده از تکنیکهای ریلکساسیون عضلانی میتواند به کاهش تنش واژن و تسهیل فعالیت جنسی کمک کند. این تکنیکها شامل تمرینهای آرامشی و مدیتیشن میشوند که به آرامش جسمانی و روحانی کمک میکنند.
5. درمان دارویی: در برخی موارد، ممکن است از درمانهای دارویی برای کمک به کنترل تنشهای عضلی واژن استفاده شود. از جمله داروهایی که برای درمان واژینیسموس استفاده میشود میتوان به مربوط به تحریک جنسی و رفتارهای ناخواسته، مثل داروهای ضداضطراب و ضدافسردگی، اشاره کرد.
نتیجهگیری
واژینیسموس یک اختلال جنسی جدی است که میتواند به طرد شدن زنان از رابطه مشترک و زندگی زناشویی منجر شود. این اختلال با تنش عضلانی و ناتوانی در کنترل ارادی عضلات واژن همراه است. علتهای روانی این اختلال شامل تجربههای منفی گذشته، استرس و اضطراب، مشکلات روابطی و نگرانی از ارتکاب خطا میشوند. برای درمان واژینیسموس، از تکنیکهای تخصصی مانند تمرینهای عضلانی، تحریک جنسی کنترلشده، مشاوره روانشناختی، روشهای ریلکساسیون عضلانی و درمان دارویی استفاده میشود. تمرکز بر شناخت و مدیریت این اختلال میتواند بهبود رابطه جنسی و رضایت زناشویی را به ارمغان بیاورد.
منابع:
- Parish, S. J., & Hahn, S. R. (Eds.). (2016). Vaginismus: A Clinical Guide. Springer.
- Reissing, E. D., Binik, Y. M., Khalifé, S., & Cohen, D. (2003). Vaginal spasm, pain, and behavior: an empirical investigation of the diagnosis of vaginismus. Archives of sexual behavior, 32(3), 285-293.
- Leiblum, S. R., & Wiegel, M. (2003). Vaginismus: clinical presentations and treatment. Annual review of sex research, 14(1), 146-170.
- American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5®). American Psychiatric Pub.
دیدگاهتان را بنویسید